jong en leergierig

Dit wil ik toch even vertellen al gaat het niet echt over vrijwilligerswerk in de strikte zin van het woord.
Gisteren streken er in onze drie campi 13 laatstejaarstudenten neer van het Sint-Jozef Instituut in Kontich. Om wat te doen, hoor ik al vragen? In het laatste jaar zijn deze jongeren sterk bezig met vooruit te kijken naar hun toekomst en de daarbij horende studiekeuze. Enkele weken geleden vroeg een van hun leerkrachten me of wij onze deuren wilden openzetten om enkele van deze jongeren eens binnen te laten kijken in het ziekenhuis.
Omdat onze sector elk beetje aandacht kan gebruiken en wij al een zeer positieve samenwerking met deze school hadden gehad,zijn wij daar op in gegaan.
Als deze jongeren 's ochtends toch met enige mate van plankenkoorts het zikenhuis binnenstapten, niet wetende wat ze moesten verwachten, dan merkte ik dat ze 's avonds echt enthousiast waren over deze dag. Meer dan eens hoorde ik: ' we wisten echt niet dat het zo was. De mensen moeten echt hard werken, maar ze zijn hier zo vriendelijk.' Dat doet toch echt wel goed om dit uit hun mond te horen.
Zijn jongeren echt alleen maar met zichzelf bezig? Dat dit niet zo is wist ik al wel maar hen horen vertellen hoe ze meeleefden met patiënten die het zo moeilijk hadden, bewees dit nog maar eens.
Niet alleen de jongeren waren enthousiast, ook de medewerkers die met hen samen werkten vonden het een verfrissende ontmoeting.